Ojców
Wcześniej istniał tutaj prawdopodobnie niewielki, drewniany zamek, zniszczony podczas najazdu czeskiego w XIII wieku. Około 1300 roku według podań ukrywał się w jego ruinach Władysław Łokietek przed wojskami Wacława I, a potem w ojcowskich jaskiniach (Grocie Łokietka). W pierwszej połowie XIV wieku Kazimierz Wielki kazał tutaj postawić zamek murowany i nazwał „Ociec u Skały” na pamiątkę swojego ojca, Władysława Łokietka. Od XIV do XVI wieku stacjonowała w twierdzy stuosobowa załoga. W 1655 roku został zdobyty przez Szwedów i mocno zniszczony, wkrótce odbudowany przez starostę Stefana Korycińskiego. Potem przechodził zmienne koleje losu, zruinowany juz na początku XIX wieku nie został odbudowany. Ocalały kamienne filary podtrzymujące kiedyś most zwodzony, głęboka fosa, wieża bramna z XIV wieku z ekspozycją muzealną. Wewnątrz, na dawnym dziedzińcu zamkowym zachowały się szczątki murów do wysokości około 0,5 metra. Od strony południowej wykuta w skale studnia, niegdyś o głębokości 5 metrów. Ośmioboczna wieża, zwana basztą Kazimierzowską, wybudowana z ciosów kamiennych w XIV wieku, zachowała wewnątrz pozostałości schodów i kominka.
