Siewierz
Drewniany zamek istniał na tym miejscu na przełomie XIII i XIV wieku, w tym czasie ziemie te należały do książąt kozielsko-bytomskich, prawdopodobnie twórcą pierwszego zamku i sztucznej wyspy usypanej na Czarnej Przemszy był Kazimierz II panujący w 1312 roku. Przebudowy w gotycką warownię murowaną na planie nieregularnym, z kamiennym stołpem o średnicy 10 metrów dokonał książe świdnicki Bolko II. W 1445 roku na podstawie umowy głogowskiej przeszedł na własność biskupów krakowskich, w latach 1503-24 biskup Jan Konarski wybudował wieżę bramną i pierwsze fortyfikacje ziemne, przebudował skrzydło północne. Wkrótce jego następca, Biskup Piotr Tomicki wzniósł od południowego-zachodu renesansowe budowle z przyporami na kształcie litery L, tworząc w ten sposób dziedziniec wewnętrzny. W 1574 roku biskup Franciszek Krasiński dobudował barbakan i otoczył twierdzę murem parkanowym, przystosowanym do obrony przed artylerią. Nie uchroniło jej to przed zdobyciem i spaleniem przed Szwedów w XVII wieku. W latach 1720-32 całość została przebudowana w stylu barokowym. Obecnie zamek znajduje się w stanie ruiny, został tymczasowo zabezpieczony i udostępniony do zwiedzania.
