Sławków
Biskup krakowski Paweł z Przemankowa wystawił tutaj duży kompleks obronny z murem obwodowym, wzmocnione basztami łupniowymi w latach 1280-1283. Miało ono bronić miasta w czasach konfliktu biskupa z księciem krakowskim Leszkiem Czarnym. Wkrótce dobudowano wieżę mieszkalno-obronną, otoczoną szeroką fosą i drewnianym parkanem. W 1295 roku biskup Jan Muskata rozbudował wieże, dobudował zespół bramny i dwie kamienne przypory we wschodniej części wieży, całość otoczono wałem, zasypując wcześniejsze mury obwodowe. W 1455 roku wieża została zniszczona podczas najazdu Morawian. W XVI wieku biskup krakowscy opuścili zamek i przenieśli się do nowej rezydencji poza obrębem fosy. Wały zasypano nowożytnymi umocnieniami przeciw artylerii, opuszczony zamek popadał w ruinę. W latach 1982-90 podczas badań wykopaliskowych odkopano cały kompleks, odkopano fragmenty półbaszty z posadzką i śladami drewnianego ganku komunikacyjnego oraz murów z kamienia dolomitowego z zaprawą wapienną, należące do pierwotnego założenia. W skrzydle północno-wschodnim odkryto drugą półbasztę i fragment muru długości 30 metrów oraz pozostałości fosy. Obecnie relikty zamku stanowią rezerwat archeologiczny.
