Zamek królewski w Wieluniu
W XIII wieku istniał już zamek drewniany, przebudowany przez Kazimierza Wielkiego na murowaną twierdzę w latach 1350-51 po czym włączył do systemu obronnego miasta. Wkrótce przejął go Władysław Opolczyk, który założył tutaj mennice bijącą denary wieluńskie. Odzyskał go Władysław Jagiełło w 1391 roku. W XIV wieku zamek przeżywał okres największej świetności, król prowadził w nim układy z wielkim mistrzem krzyżackim. W 1457 roku twierdza została zniszczona podczas wojen z książętami śląskimi i szybko odbudowana. Ponownie zniszczony przez Szwedów w 1656 roku, powrócił do dawnej świetności staraniem starosty wieluńskiego Hieronima Olszowskiego. Po raz kolejny spłonął w 1791 roku, przetrwała jedynie wieża oraz fragment murów, które zostały rozebrane z nakazu władz pruskich. Ruiny kupił w 1837 roku Fryderyk August Goleński i zbudował na fundamentach zamku klasycystyczny pałac. Po gotyckim zamku kazimierzowskim pozostały gotyckie piwnice i pozostałości fundamentów w ścianach jednego z budynków administracji. W parku miejskim widać jeszcze pozostałości fosy.
